Een keer per jaar ga ik met mijn collega’s vanuit Scheveningen met de boot vissen. Paar keer ben ik erg zeeziek geweest maar van opgeven wil ik niets weten en ga gewoon elke jaar mee.
Soms is de vangst heel erg goed maar soms vang je niets. Uiteindelijk gaat het niet om de vangst. Het is uiteraard wel leuk meegenomen, maar ontspanning daar gaat het om.
Vangst van gister was middelmatig tot mager. Niemand heeft veel gevangen en met twaalf exemplaren behoort mijn vangst tot eerste groep.
Weer was buitengewoon goed, zonnig, weinig wind met hier en daar wolkenformatie. Niet alleen goed om van een boot te vissen maar ook om foto’s te maken. Wat ik wel bijzonder vond was de zeehond die opeens in omgeving van de boot naar boven kwam om vervolgens onder te duiken.

Ik zie ze nog staan op die brug, elkaar opjutten om sprong te gaan maken. Waarschijnlijk zou dit de eerste sprong van het jaar worden maar niemand durfde deze te wagen, nog niet. Ik was al van mijn fiets afgestapt om mijn camera gereed te maken voor dat gene wat komen zou. Ik kon het niet laten om me te gaan bemoeien het was tenslotte in eigen belang. Nadat ik ze van een afstandje aangesproken heb met in een hand opgeheven camera waren ze snel verleid. Als een schaap over de dam is...
Na eerste jongen die de sprong durft te wagen volgen snel anderen om uiteindelijk met z’n allen te gaan springen.
Uit betrouwbare bronnen kan ik u melden dat water heel koud is en geschikt alleen voor “diehards”.

"Kom naar buiten lekker in de zon liggen" ....dat laat ik me niet twee keer vertellen. Heerlijk wij hebben zo lang op zomers weer gewacht, of er geen einde aan de winter zou komen. Witter dan wit beter gezegd verblindend wit zat ik daar in mijn tuintje rood te bakken. Na een poos ben ik maar gewapend met mijn fototoestel op de fiets gestapt om verkoeling langs de waterkant te gaan zoeken.